|
duvar dostu tüketmiş ömrümü nice aylar seneler, geri dönüşü yok. oysa ben yazmayı isterdim hep ! çalışma masam da olmadı, kalemim de. kızgınlığım ise tam bir dehşet saçıyordu, burukluğunda yüreğim.
tek bir dostum vardı benim sayfalarda kanat çırpan güneş; sımsıcak, parlıyordu inancımdan. yansıyordu pencereme ışığı karşıdaki bahçe duvarından.
iki adım arasındaydık aslında ben ve duvar. mesnetsiz kaldığımız olurdu işte riyakâr penceremin yüzünden.
sevdiğimiz özel ortağımız vardı, kum tepelerinde yarattığımız; nefret ile karışık sarı sayfalarımız.
ayrılık kokuyordu orası, savururdu rüzgâr paylaştığımız bahar kokusunu. özlemlerimiz ise hep aynı, umut sarı !
güzel düşlerimiz koşuyordu rüzgârın peşinden, yaslanırken meltemi güçlü omzumuza, yorgundu avuçlarımız !
damla damla akıntıya verirdik, sayfalarda yaprak yaprak yeşili. düşe kalka gönüllü ezilirdik unuturken aramızdaki gerçeği.
teselliyi yüreklerde taşıyandık, ikimiz de yalından iki yürek. yazdığımı savunacak tek bilektik, masaya duvar dostum ne gerek !
17.12.2004 / “Bir Sihirdi o...”
YORUMLAR
*Ekleyen : vedatkoparan Eklenme Tarihi : 12.02.2006/10:25:53 - duruşu desteksiz kendinde sevgisiyle tebrikler Yahya dost sevgiler
*Ekleyen : şeref öztürk Eklenme Tarihi : 11.02.2006/15:24:49 - bir dönem duvarları masa gibi kullanmayanlar zor anlasa da şiirini her aşk bir suç ortağı yaratır kendine .her suç bir aşkı saklar bedenine.sağlıklar olsun kalemine.
*Rumuz: Ahmet DURGUT - "Tek bir dostum vardı benim..sayfalarda kanat çırpan güneş...teselliyi yüreklerde taşıyandık...ikimizde yalından iki yürek...yazdığımızı savunacak...her zaman tek bilekiz! sevgi ve saygılar dostum."
|