duvar dostu

tüketmiş ömrümü nice aylar seneler,
geri dönüşü yok.
oysa ben yazmayı isterdim hep !
çalışma masam da olmadı,
kalemim de.
kızgınlığım ise tam bir dehşet
saçıyordu, burukluğunda yüreğim.

tek bir dostum vardı benim
sayfalarda kanat çırpan güneş;
sımsıcak, parlıyordu inancımdan.
yansıyordu pencereme ışığı
karşıdaki bahçe duvarından.

iki adım arasındaydık aslında
ben ve duvar.
mesnetsiz kaldığımız olurdu işte
riyakâr penceremin yüzünden.

sevdiğimiz özel ortağımız vardı,
kum tepelerinde yarattığımız;
nefret ile karışık sarı sayfalarımız.

ayrılık kokuyordu orası,
savururdu rüzgâr paylaştığımız 
bahar kokusunu.
özlemlerimiz ise hep aynı,
umut sarı !

güzel düşlerimiz koşuyordu
rüzgârın peşinden,
      yaslanırken meltemi 
                         güçlü omzumuza,
yorgundu avuçlarımız !

damla damla akıntıya verirdik,
sayfalarda yaprak yaprak yeşili.
düşe kalka gönüllü ezilirdik
unuturken aramızdaki gerçeği.

teselliyi yüreklerde taşıyandık,
ikimiz de yalından iki yürek.
yazdığımı savunacak tek bilektik,
masaya duvar dostum ne gerek !

17.12.2004 / “Bir Sihirdi o...” 

YORUMLAR

*Ekleyen : vedatkoparan     
Eklenme Tarihi : 12.02.2006/10:25:53  
  - duruşu desteksiz kendinde sevgisiyle
tebrikler Yahya dost sevgiler

*Ekleyen : şeref öztürk    
Eklenme Tarihi : 11.02.2006/15:24:49  
  - bir dönem duvarları masa gibi kullanmayanlar 
zor anlasa da şiirini her aşk bir suç ortağı yaratır 
kendine .her suç bir aşkı saklar bedenine.sağlıklar 
olsun kalemine. 

*Rumuz: Ahmet DURGUT
 -  "Tek bir dostum vardı benim..sayfalarda kanat
çırpan güneş...teselliyi yüreklerde
taşıyandık...ikimizde yalından iki yürek...yazdığımızı
savunacak...her zaman tek bilekiz! sevgi ve saygılar
dostum."